Ga direct naar de inhoud.

Blog

Wij zijn uw partner voor managementvraagstukken: organisatieadvies, implementatie trajecten, verbeterprogramma's en opleidingen. Samen met uw collega's streven we naar een verbeterde concurrentiepositie voor uw organisatie.

Lees meer over ons

Wilt u in de schoenen van Nancy staan?

Het is herfst. Het regent. Het regent hard. De wind waait hard rond het gebouw en de regen klettert tegen de ramen. Het is vrijdagochtend en de medewerkers ABC Accommodated Building Constructions druppelen één voor één binnen. Ze hangen hun jas op en lopen naar het koffieapparaat. Daar wordt geklaagd over het weer en over het feit dat het weer het aanstaande weekend niet veel beter zal worden.

Achter de balie zit Nancy. Ze kijkt wat dromerig voor zich uit en staart naar het water dat langs de ramen naar beneden stroomt. Haar blonde haren zijn nog nat van de regen en plakken tegen haar trui. De telefoon gaat. ‘ABC Accommodated Building Constructions, u spreekt met Nancy’, klinkt het vriendelijk. Aan de andere kant bromt een norse stem dat hij het nu zat is. ‘Ik kan mijn auto weer niet kwijt, omdat jullie medewerkers weer eens op onze parkeerplaatsen staan. Dit is al de zoveelste keer!’

De overburen hebben in het verleden meer parkeerplaatsen kunnen huren van de gemeente en sindsdien is er een tekort. Auto’s staan overal geparkeerd, heftrucks staan in de weg en vrachtwagens kunnen nauwelijks parkeren of draaien. En met dit slechte weer wil iedereen in de buurt parkeren, want de officiële parkeerplaats heeft de gemeente twee kilometer verderop gemaakt.

‘Het spijt me, meneer’, antwoord Nancy op de meest vriendelijke toon die ze kan bedenken. ‘Ik zal er even achter aan gaan, en kijken van wie die auto is. Dan halen we hem weg.’

De buurman: ‘Jullie zijn toch ISO9001 gecertificeerd? Maak er dan ook even een officiële klacht van. Weet je wat, maak er maar gelijk tien klachten van, voor alle voorgaande keren ook!’

‘Ja, ik begrijp dat het vervelend voor u is. We gaan het oplossen hoor, want met je buren moet je toch een goede relatie hebben’, klinken de oprecht gemeende woorden van Nancy, terwijl ze zelf ook hoort hoe vreselijk onecht en clichématig haar zinnen over haar lippen komen.

Ze hangt op, staat op en loopt naar de afdeling. Haar hoge hakken verhinderen dat ze heel vlug kan lopen, waardoor er een soort komische, korte huppel ontstaat. Ze haast zich naar het koffieapparaat en vraagt wie zijn auto bij de buren heeft geparkeerd. Niemand reageert.

‘Misschien was het Peter, die zag ik daar rijden’ suggereert Anton,’maar die is volgens mij nu een bestelling aan het afleveren. Hij zal over een uurtje wel terug zijn.’

Ongeduldig loopt Nancy verder door het gebouw op zoek naar Peter, of naar wie dan ook, die iets kan vertellen over de auto. Een uur later, vele discussies en een klachtenformulier verder komt ze met korte adem terug op haar plek. Ze belt de man terug en biecht op dat ze de betreffende eigenaar van de auto nog niet heeft kunnen vinden. ‘Ik vind het heel vervelend voor u, maar ik beloof u dat ik u bel, als ik hem heb gevonden. Waarschijnlijk is de auto van een medewerker, die net even een uurtje weg is’, zegt ze op een toon die zo aantrekkelijk mogelijk klinkt.

Maar de buurman is er niet gevoelig voor. Hij is boos. ‘Je lost het maar op. Ik ga geen twee kilometer door de regen lopen. Ik heb mijn auto op jullie oprit gezet en je meldt je maar als de auto weer weg is.’ En hij vervolgt: ‘Trouwens, daar komt ook jullie leverancier net weer aan met zijn oplegger, die rijdt hier altijd onze groenstrook kapot. Doe daar ook gelijk even wat aan’

Nancy zucht. Ze kan hem geen ongelijk geven. Het is een probleem en niet de eerste keer. Ze maakt melding van het gesprek en loopt naar de directeur om de situatie uit te leggen.

De directeur: ‘Ja, dat snap ik, maar ik kan er ook niets aan veranderen. Die gemeente heeft het zo geregeld, dus moeten ze daar maar gaan klagen. Heb je die stukken voor de vergadering van vanmiddag al klaar? Dat vind ik belangrijker! Je ziet er leuk uit trouwens.’

Nancy loopt naar het koffieapparaat en neemt een cappuccino. ‘Fijne ochtend’, denkt ze, ‘Nu eerst maar eens koffie. Eens kijken, het is nu 10:00 uur, ik heb nog werkelijk niets nuttigs gedaan. Alleen maar boze mensen te woord gestaan en formulieren in gevuld. Ik zal blij zijn als het weekend is.’

Probleem

Het probleem is ons verhaal is niet de verkeerd geparkeerde auto’s, maar de indirecte uren, de faalkosten, de demotivatie en de non-productiviteit van Nancy en alle andere betrokkenen, die nu en in het vervolg van het verhaal een rol spelen. De situatie komt meerdere keren per jaar voor en een snelle rekensom leert ons dat het totaal aan indirecte uren hierdoor oploopt tot zo’n € 10.000,= per jaar aan verspilde uren.

Dit zijn echte uren, die echt betaald worden aan het einde van de maand via echte salarissen. De directeur heeft een serieuze kostenpost in zijn organisatie, die ook nog direct productiviteitverlagend werkt. Alleen Nancy is op deze vrijdag al een uur van haar achturige werkdag kwijt.

U gelooft niet dat € 10.000,- een reële schatting is? Tel alle medewerkers en alle verspilde minuten en uren bij elkaar op en u zult schrikken.

Oplossing

Onderken het probleem, meet de indirecte uren én bepaal de misgelopen productiviteit. Wat hadden Nancy en haar collega’s in die tijd kunnen doen aan nuttig werk? Tel de verloren tijd van de boze buurman mee, want dat zijn net zo goed niet-waarde toevoegende uren.

De oplossing is zeer voor de hand liggend: Ontken het parkeerprobleem niet, maar neem tijd om het op te lossen. Benoem de omgeving tot belanghebbende en probeer het proces te verbeteren. In dit geval het proces van parkeren en aan het werk gaan. Een volstrekt ondersteunend proces en zeker geen primair proces, maar wel een proces dat op deze manier serieus geld kost.

Conclusie

MVO is niets anders dan benoemen welke belanghebbenden in de samenleving te maken hebben met uw organisatie(processen) en trachten die processen met elkaar te verbeteren. In dit voorbeeld worden de processen zodanig verbeterd, dat de buurman kan parkeren en uw mensen geen onnodige indirecte meer uren maken. Er ontstaat dan een win-win situatie met de samenleving en dat is de bedoeling van MVO.

Wilt u hulp bij het toepassen van MVO, bel ons dan vrijblijvend voor een afspraak via 088 33 666 66, of stuur een e-mail naar info@patagonia-bv.com.

Gegevens invullen

×
Patagonia B.V. maakt gebruik van cookies. Bij gebruik van onze website gaat u ermee akkoord dat we deze cookies plaatsen en daarmee gegevens verzamelen. Op deze manier krijgen we een goed beeld van u als bezoeker en kunnen we u een optimale gebruikerservaring bieden. Als u geen cookies wilt, kunt u deze website niet gebruiken. Lees meer over cookies